Ege’ de bir efsane vardır; ” Hilal’ in gözüktüğü
Caddelerde sisli, puslu bir kış ikindisi. Ağaçlarda salkım salkım eski
Mechullesmis bir soguk sehrin günesinde gördüm seni…ısıldıyorsun
Mevsimler geçti hazana erdi.Yağmurlar başladı.Atıyorum kendimi sokaklara
“ Varlığın acı veriyor olsaydı bana; Seni ölüme sevmez,
Zifiri karanlığın kör noktasından sesleniyorum sana Yalnızlığım