Yani “Bugün telefon etmedi” demeden, “Şu an nerede acaba?” diye kendi kendinizi yemeden, “Yaş günümü hatırlayacak mı acaba?” diye bir beklenti içine girmeden… Sevdiniz mi hiç? Onun, size ait olmadığını kabul edip,onu özgür yaşamı ile sevmeyi denediniz mi? Yanındaki erkek arkadaşına aldırmamayı öğrenip ama aldırmıyormuş gibi yapmadan, gerçekten aldırmadan, “Bitecekse biter [...]
Sevmek…. Sevdiğin nefes alıyorsa nefes alabilmektir.
Sevmek…. sevdiğinden ayrı geçirdiğin her anın sana, vücudunun her yerine aynı anda iğne batırılıyormuşçasına ızdırap olarak geri dönmesi ve senin bunu ne ruh ne de beden olarak taşıyamamandır
Sevmek… aptalca olduğunu bildiğin halde, ince bir dal kadar bile olmayan umudunun arkasından koşmak, kendini, hayatını, geleceğini, her [...]
beni nereye koyuyorsun böyle?neresinde yaşıyorum yüreğinin? var mıyım senin için,
gecelerinin masalsı düşü ben miyim yoksa kendin misin?…beni sığdırabiliyor musun içine?
hangi yana baksam tünel; sonsuz uçurumlar gibi dipsiz ve kuyu hani içinin aynasıdır ya sevdiğin, benim aynamda karanlık aksetmekte.
öyleyse anlarım ki ben de yokum sen de. beni nerede yaşatıyorsun söyle? cennetin [...]
Devamini Okumak icin Tiklayiniz. Cevabı Gelecektir Sessizliğinin
Kişi yaşamalıdır aşkını ölesiye. Hele acıysa… Aşk girdi mi araya insan acıya da doymaz olur. Bırakır kendini, çırpınmaz bile. Kurtulamayacağını bilir. Kim kurtulmuştur ki bugüne kadar aşk acısından. Kim? Aşk değil mi bu varsın acıtsın deriz. Neler çekeriz, uğruna neler feda ederiz. Ama o ne yapar, gelişinde nasıl sevindirdiyse sizi ‘sen [...]
Devamini Okumak icin Tiklayiniz. Acılara Rağmen Aşktan Vazgeçmeyiz Çünkü
Ben seni degil aslinda
Belki bu kadar benligimin icinde
Ama benim olamamanini sevdim
O kadar yakin o kadar candan
Ama bir o kadarda uzaktan bende bi hasret oluşunu sevdim
Sen benim olmadin ki
Ben senin başkalarinin olurkenki gozlerini sevdim
Hep ayni masumluğu
Yumusak ellerini birturlu tutamamayi sevdim
Ben hep senin yakinlarinda
Ama hiç yaninda olamamayi sevdim
Ben seni değil bitanem
Senin olamamayi [...]
Genç adam, gecenin karanlığında bardaktan boşanırcasına yağan yağmurun altında kıza sarıldı. Sessizce fısıldadı kulağına, “Seni çok seviyorum, biliyorsun değilmi” Gece kadar soğuk bir ses yankılandı zihninde, “bilmiyorum” Genç adam şaşkındı, sordu.
Ben senin kalbini, sen benimkini yurt bildikten sonra, şehirlerimiz ayrı olmuş ne farkeder. Ben sende yaşıyorum, mevsimlerden ve zamandan habersizsen sen bende hüküm sürüyorsun. Orada mevsim yaz olmuş hazana dönmüş… bize sarsıntı vermiyor.Kalbimin aynasını sana tutunca mesafeler yitiyor ve beliriyorsun. Seni gönül aynamda görebiliyorsam, ayrılıktan yurtsamadan söz etmenin anlamı yok.
Satırlarımı son kez yüreğine eğip sana yazıyorum. Yoksun işte. Cümlelerim bile değişti sensizliğin vurgun saatlerinde. Herşey anlamsız, herşey kapkaranlık. Seninle gülümseyen satırlarım bak şimdi yokluğunda karamsarılığa büründü “Hayatımın hiç bir karesinde sevgi olmamıştı. Sevgi zannetmiştim yalanları, umut zannetmiştim karanlıkları.
Devamini Okumak icin Tiklayiniz. Bir Avuç Güneşle Gelsen Karanlıklarıma
