Sevmek…. SevdiÄŸin nefes alıyorsa nefes alabilmektir.

Sevmek…. sevdiÄŸinden ayrı geçirdiÄŸin her anın sana, vücudunun her yerine aynı anda iÄŸne batırılıyormuşçasına ızdırap olarak geri dönmesi ve senin bunu ne ruh ne de beden olarak taşıyamamandır

Sevmek… aptalca olduÄŸunu bildiÄŸin halde, ince bir dal kadar bile olmayan umudunun arkasından koÅŸmak, kendini, hayatını, geleceÄŸini, her ÅŸeyini o umuda endekslemektir.

Sevmek… Seviyorum dediÄŸin andan itibaren sözünün arkasında sonuna kadar durabilmektir.

Sevmek… SevdiÄŸinden baÅŸkasını gözünün görmemesi, kalbinin senin sesini dinlememesidir.

Sevmek… SevdiÄŸin kalbine her hançer sapladığında, o hançeri çıkartıp ona geri verebilmektir ki sana tekrar saplayabilsin. YüreÄŸin delik deÅŸik olduÄŸu zaman bile durduÄŸun noktadan bir adım geriye atmamak ve her ÅŸeye raÄŸmen önce can dememektir.

Sevmek… Sahip olduÄŸunu zannettiÄŸin bütün deÄŸerlerin senin üzerine ÅŸimdiye kadar yapışan iÄŸreti öğretiler olduÄŸunu fark etmendir.

Sevmek… Kendini yabancilamaktir, goze alabildiklerine sasirmaktir

Sevmek… SevdiÄŸinde kendini kaybetmektir.

Sevmek… SevdiÄŸinde kendini sıfırlamaktır.

Hani diyorsun ya…..Ben sen olabilsem… Sen ben olduÄŸunda seve-bilecek sin!