Ay birgün gezmeye çıkmış.Bütün gezegenleri bir bir dolaşmış.Karşısına çok ama çok güzel bir gezegen çıkmış.

Ay gezegene yaklaşmış ve sormuş: Adın ne ?

Gezegen cevap vermiş:Ben Dünyayım.

Ay hayranlıkla bakmaya baÅŸlamış dünya’ya.Gitmek istemiÅŸ,gidememiÅŸ.KonuÅŸmak istemiÅŸ,konuÅŸamamış.Sadece ışığını göstermek istemiÅŸ.Beyazlara bürünmüş ve dünyanın karşısında kalmış.O an aşık olmuÅŸ Dünya’ya.

Ay şöyle seslenmiş Dünyasına:

Bütün gücünle çek beni.Her gün,her gece sev beni.. Bütün kainat tanıklık etsin ki Ay,Dünya’ya deliler gibi aşık…Onsuz yapamaz..Milyonlarca yıl geçsede onu ilk günki gibi sevecek…

Dünya’da aşık olmuÅŸ Ay’a.Gitmesin diye bütün gücünle kendine çekmiÅŸ Ay’ı.Hiç yanından ayırmamış birdaha..

Onun için milyonlarca yıldır,her gece bütün insanlar uyuduktan sonra,Ay dünyasına,Dünya’da Ayı’na sevdalarını anlatırlarmış..

Birbirlerine hiç dokunamasalarda,hiç sarılamasalarda bütün kainat bu büyük aşkı birbirlerine fısıldayıp anlatırlarmış..

Ä°ÅŸte bende sizlere anlattım…